PERIFÉRICOS

Imaxe procedente de aquí

(...)

Ao esoitar a Serge Guilbaut anunciar que, con esta crise, moitas institucións artísticas terían grandes problemas económicos e que moitos dos grandes espazos culturais en construcción non se rematarán (aquí o vídeo) pensei que estaba pecando de apocalíptico.

Pero xa están comenzado a lerse exemplos sobre museos consolidados (en teoría) que están a pasar grandes dificultades económicas (o caso estadounidense ten a peculiaridade da gran dependencia que teñen as institucións culturais das empresas privadas patrocinadoras).

Neste contexto económico no que todo o mundo brama contra a Cúpula de Baceló ¿Alguén se lembra de que hai unha Cidade da Cultura a medio facer?

"Érase una vez un señor que tenía que ir al Parlamento a dar cuenta e informe del monte Gaiás (¡el de irás y no volverás!) y, me temo que con indicaciones digitales ¡y genitales! de arriba, dejó mareadas a todas las pocas perdices que nos quedan, dedicando tres horas y media a informar sobre 30 de 2.712 facturas de su (in)competencia y dejando todo lo demás en blanco. Sin tener un servidor mayores dudas sobre las ganas de amolar -una variante más de la tontería de ocasión- con que interpelaron (PP) al que mareó las perdices todas habidas y por haber, he de admirar al tonto de ocasión (BNG) que echó un capote al mareador de perdices por haber sufrido nada menos que la «sesión de tortura», etcétera, etcétera. El resto, el fondo, la forma... no vale la pena comentarlos. Si acaso, y haciendo memoria del disparate que es el Gaiás, hagamos también memoria de aquello otro tan gallego que también podría ser celta: «Nin pidas a quen pediu, ni sirvas a quen serviu». Mis lectores son listos como ajos y me entienden... No hay nada como subirse al machito para tener nuevas panorámicas..."

Escrito por Moralejo no seu Oráculo de Delfos.


Mail

Anxo Quintana: "A un lle gustaría non ter que lidar con cousas así, pero tes que decidir sobre o que hai, non sobre o que che gustaría. Eu pensei seriamente en dinamitar o Gaiás, pero non dicíndoo nun momento, senón facendo as contas. Estudamos non continuar coas obras e desfacer o que xa había, pero o custo era parecido á realización total da obra (uns 500 millóns) porque nos encontramos con contratos blindados. E teño moitas dúbidas de que alguén entendese a decisión de destruír aquilo. Tamén pensamos en darlle outros usos, pero a singularidade dos edificios non o permite. Por iso, por responsabilidade, preferimos buscar unha solución de futuro cun proxecto cultural novo nun proxecto arquitectónico que se estivese na nosa man nunca o teríamos feito".

Máis información en La Voz de Galicia

Mail

Touriño: "No, en ningún caso, no se trata de privatizar, sino de buscar un modelo eficiente y sostenible. En la Ciudad de la Cultura hay actividades de servicio público, como el archivo o la biblioteca, junto a otras que se dirigen al mercado, y parece razonable que se comparta la responsabilidad y el riesgo para la viabilidad de elementos como el Centro de Arte Internacional".

Máis preguntas relacionadas coa CC nesta entrevista a Touriño de La Voz de Galicia

Está claro que unha vez que se comezou a Cidade da Cultura tense que rematar (non parece viable a poética opción de deixala como unha ruina, como un monumento á mala xestión). Incluso ben xestionada fóra das tribos pode ser un enorme laboratorio de creación cultural con repercusión internacional (non parece, sen embargo, que as cousas vaian por aí). Tamén está ben que as grandes riquezas galegas tomen partido e participen economicamente na vida cultural, social e científica do país. E aí están como "última esperanza" de Touriño para manter economicamente os servizos dunha macro-obra á que unha administración autonómica non pode facer fronte. Os grandes/grandes estrategas da Xunta de Galicia queren que sexan os empresarios os que nestes tempos de crise (eufemisticamente chamada desaceleración) lles solucionen tan tremendo marrón.

Unha información máis concreta neste artigo de La Voz de Galicia

Non paran de dicirnos que a literatura infantil e xuvenil galega goza de moi boa saúde, que é "un sector fundamental para as nosas editoras", que "supón na actualidade un dos piares do mundo editorial tanto en Galicia como no estado", que "editoras coma Kalandraka e Oqo están a conseguir facerse referentes internacionais neses ámbitos", que a Bugallo (Ánxela) fixo acto de presenza na Feira do libro infantil e xuvenil de Boloña...

Apoiándose nisto, aparece o proxecto dunha megabiblioteca infantil e xuvenil que formará parte da Biblioteca Nacional de Galicia dentro dese despropósito sen xeito ningún que é a Cidade da Cultura. ¿Para quen se crea esta biblioteca? ¿Pensan nos rapaces ou pensan nas editoriais?

Os nen@s e a rapazada segue a ler, len moito, máis do que pensamos, pero a través de internet. Agora mesmo estou nunha biblioteca pública escribindo isto, a sá de lectura está baleira e a de computadores está chea (máis que houbera). A Xunta xa pensou nisto é para fomentar a lectura entre os pequechos e a "muchachada" creará unha potente ferramenta virtual "que permita o acceso aos seus fondos desde calquera lugar do mundo. Investigadores e especialistas na materia non terán necesidade de desprazarse a Santiago de Compostela para dispor da información xerada neste Centro." Curiosa forma de fomento da lectura xuvenil, máis dirixida a investigadores que aos propios rapaces, por certo, vemos que ao turismo tampouco o vai favorecer porque a estes especialistas non lles fará falla nin visitar Santiago.

Podémoslle botar a maquillaxe que queiramos ("terá como principal obxectivo o estudo, a difusión e a promoción de libros para nenas e nenos e xoves procedentes das linguas e culturas minoritarias do mundo". "Será o segundo centro internacional que o IBBY pon en funcionamento no mundo, despois do fundado en 1985 en Oslo, dedicado a libros para nenas e nenos e xoves con discapacidades" ) pero Compostela non parece ser o lugar ideal para levar a cabo esta idea: Unha cidade cunha dimensión media (tirando a pequena) que anda polos 100.000 habitantes, que conta xa cunha completa rede de bibliotecas (como a "recén inaugurada" biblioteca pública de Xoán XXIII proxectada para conter 60000 volumes) e que é a capital dun país envellecido cunha taxa de natalidade que chegou a estar entre as máis baixas do mundo.

Como sucede en moitos dos proxectos culturais feitos en España o contexto pouco importa. A prioridade e encher as moles baleiras, case feitas antes de ser pensadas (o mesmo pasou cos incios do Centro Galego de Arte Contemporánea) que se custou moito facelas máis vai a custar mantelas.

Mail

Megaproxectos borracosos: Non se soubo máis da iluminación do alcalde getafense chamada "Ciudad de las Vanguardias", en Alcorcón hai protestas pola ubicación onde se construirá o CREAA e a arquitecta Zara Hadid ve na compostelá Cidade da Cultura a posibilidade de ter un estupendo campus

"Una carta de nueve líneas y un currículum de un folio fueron toda la documentación que Manuel Fernández Balboa envió para solicitar el cargo de director económico- financiero de la Fundación Cidade da Cultura, una entidad pública que gestionaría recursos millonarios. Es la misma economía expresiva que el cuñado de Mariano Rajoy utiliza al firmar: garabatea las iniciales MFB, Manuel Fernández Balboa. Pero esa escueta comunicación le bastó para lograr el puesto que perseguía, con un contrato de alta dirección y un salario de 47.000 euros al año. (PANCHO TRISTÁN en http://www.publico.es/espana/politica/009874)

"Un currículo académico en el que citaba su licenciatura en Empresariales y un máster MBA, y describía su experiencia en el ámbito de la gestión de residuos urbanos en Pontevedra, bastó para que la Xunta del PP encomendara a un joven de 29 años, Manuel Fernández Balboa, la dirección financiera de la Fundación Cidade da Cultura". (SERAFÍN LORENZO en http://www.lavozdegalicia.es/galicia/2007/10/25/0003_6257975.htm).

Mail