PERIFÉRICOS

As voltas que da a vida. Agora resulta que o "agallardonamento" de Fraga fai que a dereita ortodoxa o tache de "galleguista y partidario del monolingüismo" (o artigo publicado hoxe en ABC por César Alonso de los Ríos El "Patriota" Fraga non ten desperdicio). Dende logo Fraga mostrou un maior interese no galego se o comparamos con Rajoy, outro neófito do centro reformista que fuxe do galego (polo menos nas súas aparicións públicas) como se fora o demo.

Esto ven a conto dun tema como a lingua, ao que teño moitas gañas de incarlle o dente e dedicarlle varias anotacións pero o meu inexistente tempo libre nestas datas fai que vaia pospoñendo esta tarefa sine die.

Comezo cunhas reflexións personais, empíricas e transferibles. Nas dúas facultades nas que estiven en Santiago o uso do galego tanto entre alumnos como entre profesores era absolutamente minoritario. Incluso podería calificar o uso docente do galego como marxinal contándose cos dedos dunha man os profesores que daban as clases nesta lingua. A maioría das persoas implicadas na comunidade universitaria vivía está situación como natural. O galego nunca foi lingua universitaria e na maioría das facultades segue sen selo. Cosmeticamente utilízase polos investigadores para aquelas publicacións subvencionadas pola Xunta referentes ás peculiaridades do dereito en Galicia ou á arte medieval da Galicia suroriental. E todos tan contentos. ¿Esta é a "situación de poder" que ten o galego na ensinanza? Neste intre aspirar a que o cincuenta por cento das clases universitarias sexan dadas en galego todavía queda dentro do terreo da utopía.