PERIFÉRICOS

Non sei o porqué pero as treboadas paralízanme. Non é que me dean medo, non. O que pasa é que, polo xeral, con lóstregos ou sen eles, os días de treboada son días tristes nos que a miña tendencia natural á depresión increméntase exponencialmente.

Non me poido nin concentrar nin moito menos estudar. A verdade é que estas semanas isto último importame bastante pouco. Creo que este ano aprendín unha cousa bastante importante, non sen tempo, que os estudos, ou o traballo no seu defecto, non é o primeiro. Antes "hai que atender á vida", que diría a miña avoa.