<$BlogRSDURL$>

3.6.05

Allen arrinca o sorriso amargo dunha sociedade que el ve moralmente mutilada pola televisión e polas drogas. Allen, ex guionista de progamas de televisión, escribe no guión de Manhattan constantes referencias críticas ao mundo televisivo: “Ese público se ha criado con la televisión. Su intelecto ha ido disminuyendo con los años”. Para o director neiorquino a televisión é un xénero audiovisual menor, cheo de productos deleznables. Alvy, protagonista de Annie Hall dirá sobre California: “No tiran la basura, la convierten en programas de televisión”. Na televisión non hai lugar para a nostalxia, ao contrario que sucede coa radio en Días de radio, a televisión representa un mundo de apariencias, superficial e artificial, cheo de sorrisos enlatados. O debate sobre o telelixo que tan presente está actualmente na sociedade española xa aparecía nas obras de Allen nos setenta, obviamente as circunstacias e o estado de evolución do xénero televisivo en ambas nacións eran moi diferente.

O outro aspecto do que falabamos a propósito da decadencia moral da sociedade eran as drogas. Expoñendo na crase da asignatura de Cinema Español diversos puntos de vista de Todo sobre mi madre, filme realizado por Almodóvar no ano 1999, saíu a debate o tema das drogas. Na filmografía de Almodóvar as drogas pasan de ser algo lúdico a ser un problema. Allen dende os seus inicios como realizador da unha visión negativa da droga. En El dormilón, a súa parodia das antiutopías futuristas, como a novela de Huxley Un mundo feliz ou o filme Alphaville de Godard, os persoaxes buscan o placer inmediato acariciando unha bola de metal. A californicación do mundo promove esta falsa felicidade express, a este respecto o humorista estadounidense escribe para Manhattan sarcásticas referencias sobre a droga: “Lo único que hacéis es tomar drogas. Es normal que os parezca gracioso. Todo es gracioso si tomáis... Deberíais abandonar el programa y montar una farmacia” porque para Allen a droga aliena, fai que sexamos menos conscientes dos nosos problemas existenciais: “No creo que esté bien eludir el lado penoso empleando drogas” (McCANN, 1990, 165).




A xuventude ensimismada (eu en min)
deriva no crepúsculo das ideas (confort pasivo - placer express)
alí onde os soños non son posibles (nun mundo sen poesía)


O recuncho de Don Manuel

nombre
Na foto, Don Manuel, practica deporte cos amigos no Centro Cultural Recreativo de Vilalba (coñecido popularmente como "La Sociedá").




|
Comments: Publicar un comentario

This page is powered by Blogger. Isn't yours? Creative Commons License