30.4.08

Slogan 

Por favor sexa aséptico e se o pinchan non sangue.

Mail

Etiquetas:


|

28.4.08

Itinerarios Periféricos... 

...Xetafe, Madrid, La Bañeza, Lugo, Vilalba...

...Vilalba, Lugo, La Bañeza, Madrid, Xetafe...

Mail

Etiquetas:


|

23.4.08

Pepepaco ou un eremita en Xetafe (conto amoral polo 4º Aniversario de Periféricos) 

Visito de rutina á sanidade madrileña. Por certo, os médicos de atención primaria están en folga por estes lares e o masificado e emplanfetado centro médico de Las Margaritas non é unha excepción.

As súas paredes interiores están cheas de folios tamaño A3 con proclamas impresas como "No a la masificación" "No a la escasez de médicos" "Por una asitencia humana y de calidad" "Güemes embustero no queremos tu dinero".

O meu médico está ao carón dos pediatras e eu agardei xunto aos "ananos" que non paraban de ir e vir. De tanto velos ata me comezaron a doer a min as "amigdalas" para rememorar tempos mozos.

Ser eran tremendos. Un pequecho escapouse da súa nai e entrou en plan bolxevique nas consultas, a outro deulle tempo a recorrer todo o ambulatorio sen que a súa nai se dera nin conta e unha meniña loira con cara de anxo andaba cruelmente a facerlle trasnadas ao seu avó que ía trotando detrás dela arrastando con fatiga o seu barrigón.

Antes de chamarme, o médico achegouse á neniña e preguntoulle que cantos anos tiña. Ela con cara de pícara contestou que catro, os mesmos que hoxe cumpre PERIFÉRICOS, outro neno traveso con cara de bo :)

Mail

Etiquetas: ,


|

21.4.08

Vertical Features Remake (Greenaway, 1978): Un exercicio paródico (2/2) 

C- Como práctica artística do noso tempo o cinema ten morto mil veces e mil veces ten resucitado.

D.- A posmodernidade cuestionou todo tipo de relatos, desconfiando do autor (¿Quen é? ¿Dende que perspectiva xenérica/moral/xeográfica cóntanos a historia?) e dos relatos que concibimos como "verdades" (os documentais, por exemplo).

D1.- A voz del locutor, a utilización de todo tipo de imaxes e a mención dunha gran cantidade de datos reforzan a idea de verosimilitude.

D2.- Para evidenciar o inestable que pode ser o concepto de veracidade aplicado ao xénero documental Vertical Features Remake artéllase ao redor dunha biografía dun personaxe inventado (Tulse Luper) que sería obxecto de estudo de inexistentes institucións como o Institute of Reclamation and Restoration (IRR).

D2a.- Partindo disto Greenaway crea unha enmarañada estrutura. Un enrellado cheo de subniveis no que se chega a cuestionar a posible falsedade dun protagonista que nunca existiu.

D2b.- Partindo disto Greenaway crea unha enmarañada estrutura. Un enrellado cheo de subniveis no que se chega a cuestionar en repetidas ocasións a inexactitude dunha obra fílmica que nunca existiu.

E1- O resultado é polo tanto unha parodia dos structural films.

E2.- O resultado é polo tanto unha parodia dos documentais.

E4.- O resultado é polo tanto unha parodia das baleiras disputas academicistas.

E3.- O resultado é polo tanto unha autoparodia: A vinganza do montador de documentais e a sátira dun excineasta estructural que se autocita en obras que supuostamente tería realizado Tulse Luper.

F.- parodia s.f. Imitación feita con ánimo de ridiculizar unha obra, un xénero literario serio, o estilo dun escritor ou a calquera persoa ou cousa. Aquilo, máis que eleccións, foi unha parodia. CF. caricatura, simulacro.O “Quixote” é unha parodia dos libros de cabaleiros heroicos.



Mail

Etiquetas: ,


|

20.4.08

Vertical Features Remake (Greenaway, 1978): Un exercicio paródico (1/2) 

A.-Unha e outra vez repítese a palabra esgotamento, Jameson escribiu que "en un mundo donde ya no es posible la innovación estilística, todo lo que queda es imitar estilos muertos." Fálase do pastiche e da parodia como xéneros característicos do cinema posmoderno, unhas formas de contar que vehicularían unha suposta crise de orixinalidade favorecida por unha industria que acude a eles e ao remake para evitar riscos.

B.- A parodia inclúe un compoñente de sátira ou burla sobre o orixinal que o pastiche non ten por que ter. Neste sentido podemos considerar Vertical Features Remake como unha parodia dun structural film. Nembargantes, a exactitude e insistencia coa que Greenaway repite as características da estética da que se burla fai que o seu Vertical Features Remake se convirta en certo modo, aínda que en principio poida resultar parodóxico, nun structural film que protesta contra si mesmo, contra a condición dominante que durante unha época tivo este “método” nos círculos cinéfilos.




B1.-Greenaway explícao do seguinte xeito:

“Vertical Features Remake is a love-hate, or more appropriately, celebration-criticism, of structural method, unthinkingly and stupidly dominant in film circles at that time. If you claimed to be a structuralist your credentials were good enough to receive film-financing. Five years before you had to be a good Marxist-Socialist Feminist and then the coffers would be open, five years later, you could get financed if you demonstrated Political Correctness and a love of California” (http://petergreenaway.org.uk/vfr.htm).

B2.-Nigel Andrews explícao do seguinte xeito:

"The fascination with academic methodicality which pervades Greenaway's work, sometimes in comic battle with its opposite - nature, spontaneity, instinct - sometimes standing alone, reaches fetishistic dimensions in Vertical Features Remake." (http://petergreenaway.org.uk/vfr.htm)



Mail

Etiquetas: ,


|

19.4.08

Posibilidades 

Compostela organiza unha festa holográfica para celebrar o seu trixésimo quinto aniversario.

Mail

Etiquetas: ,


|

18.4.08

A segunda orla (Reflexión da xeración bolseira) 

Onte fixen as fotos para a miña segunda orla. Ademáis de saír moito máis feo que na primeira facer este ritual tivo algo de deprimente: o anuncio dun segundo título universitario con notables calificacións que para a vida de empresa probablemente me sirva menos que un ciclo superior de FP.

Hoxe comentábao o propietario dunha empresa de postproducción dixital sonora. Cada vez os curriculums dos aspirantes a traballar veñen máis cargados de títulos pero con menos experiencia laboral e a el non lle intersaban os títulos senón a experiencia.

Xunto con isto (que pode ser verdade) está o fenómeno das prácticas, os famosos "bolseiros" que traballan a un prezo menor cun inmigrante ilegal. Para moitos recén licenciados ir acumulando estes pseudotraballos é a única forma de conseguir incorporarse no mercado laboral. Disto deriva unha lóxica perversa: as empresas "contratan" bolseiros porque traballan case de balde, moitos bolseiros son substituídos por outros bolseiros, con esta man de obra barata os salarios baixan e conseguir ser un profesional (soldo máis ou menos digno) é cada vez máis difícil.

Acumular títulos, acumular bolsas. Fálase moito dos mileuristas pero o certo é que moitos xoves pensan ¡Carallo, mil euros! ¡Quen os gañara!

Mail

Etiquetas:


|

17.4.08

E outra derrota para festexar 

A primeira trompetiña fíxome graza pero o carácter mudoume ás tres horas de soportar eses crispantes sonidos (o equivalente compostelán serían as minigaitas para fillos de turistas). Pero "boeno" era un dano colateral da final da Copa do Rei.

Desta vez xa tocaba pero non foi así. Dez primeiros minutos fatídicos, para esquecer, e un partido pouco intenso. Ao final o Valencia gañou 3-1 ao Xetafe. Unha nova derrota que deixou ao equipo do Madrid Sur sen celebración sobre o alicatado da Cibelina. Aínda así algunha xente animouse a ir á fonte a celebralo.

A "marea azul" todavía mantén a ilusión do modesto que fai que os seus siareiros festexen as derrotas.

Mail

Etiquetas:


|

14.4.08

Apply for a job 

Inscríbome no Servicio de Orientación y Planificación Profesional que ten a Universidade (espero que funcione mellor que o Consello Social da USC ). Moitas veces cando teño moitas cousas que facer, cando se abren tantas posibilidades, prodúcese en min un curtocircuito paralizante que non me deixa facer nada, nin tan sequera pensar. Nestes momentos non veñen mal uns consellos ben dados. Así que, agardo cita para entrevista personalizada na que se estude o meu perfil laboral nesta época de crise.

Mail

Etiquetas:


|

13.4.08

Posibilidades 

O uso de biocarburantes provoca unha subida de prezos dos alimentos que fai que a fame se extenda polo mundo.

Mail

Etiquetas:


|

12.4.08

Da importancia de saír na tele 

Versión Española (non poño a ligazón á paxina web porque é penosa e ademáis contén datos erróneos) dá saída televisiva aos últimos produtos cinematográficos Made in Spain. Unha auténtica labor de servizo público (para iso está pensada por lei a televisión en España) que consegue que unha película como Oculto (non entro a xulgar a súa calidade artística) da que case ninguén coñece a súa existencia sexa vista por cerca dun millón de persoas.

Só 88.495 espectadores en España, datos do Ministerio de Cultura, optaron por vela nos cinemas e no prime time de La 2 de onte logra ser vista polo 5,3% da audiencia. Uns hipotéticos 920.000 televidentes seguiron esta longametraxe, é dicir, dez veces máis que as persoas que asistiron ao seu pase por salas cinematográficas. Dá que pensar ¿Non?

Mail

Etiquetas: ,


|

11.4.08

Pepepaco ou un eremita nun sitio normal 

Probablemente este sexa o último ano que viva en Xetafe. Non levo moito tempo aquí (ano e medio máis ou menos) pero xa me sinto un pouco xetafeño. A cidade (unha aldea grande) é moi agradable, está chea de vellos con chandal e de parellas novas multiculturais con fillos pequenos. Todos eles quedan a pasear pola rúa onde eu vivo, a Calle Madrid.

Cando sae unha raioliña de sol, sobre todo nas mañáns dos domingos, a rúa (moita dela peonal) énchese de xente. Como pasaba antigamente coas prazas maiores os que viven nesta cidade andan pola Calle Madrid (cara o Concello ou cara a Universidade) para verse e deixarse ver.

Nesta rúa é tamén onde quedan os xetafenses xunto á Cibelina, monumento involutariamente kitsch, para celebrar as victorias deportivas ou as derrotas épicas como a desta noite.

A cousa comezou mal, un expulsado no principio do partido, demasiado para un Bayern que é moito Bayern. Sen embargo... ¡Goooooooooooolllllll! Sorpréndome a min mesmo enriba do sofá berrando por un partido de fútbol como había anos que non berraba. Eu tan intelectual e analítico (calificacións autoparódicas) ¡Menos mal que estaba so na casa!

"¡Que pase o tempo! ¡Que pase o tempo e que chegue o minuto noventa! ¡Xa está feito! ¡Xa está feito!" Non foi así, o equipo alemán marcou xusto antes de que rematase o partido. Non había nada que facer. O Geta con dez, fundido fisicamente tras un incrible partido e toda unha prórroga por diante. E cando ninguén daba un euro por eles marcan un segundo gol e logo un terceiro. 3-1. ¡Menudo espectáculo! Aínda que había algo que cheiraba a derrota épica 3-1 era un colchón suficiente para estar tranquilo.

Pero como dixo Arsenio cando perdeu a liga co Depor: "La liga derrepente te la quitan de los fuciños". Nos dous minutos finais chegaron os goles alemáns que sentenciaron o partido. Outra vez, non podía ser. Eche a sorte do pobre.

Camacho, mentras comentaba o encontro, dixo de Xetafe que era un barrio madrileño. Non é así, Xetafe é unha cidade industrial, outra cousa é que un se sinta nela coma nun barrio. Un dos epicentros dese Madrid Sur ao que tan pouco mira Esperanza Aguirre dende o seu marquesado da Comunidade. Un sitio normal.

Mail

Etiquetas:


|

10.4.08

Pretty Woman 



¡Non falla! No seu duodécimo pase televisivo (dato aportado por Fórmula TV) Pretty Woman volve a funcionar no prime time español. 18 anos despois da súa producción esta coñecida historia protagonizada por unha cincenta contemporánea (Julia Roberts) e un galán máis galán que os das pelis clásicas (Richard Gere) logrou a atención do 26,1% da audiencia (uns teóricos 4.267.000 espectadores). Un dato excepcional que favoreceu que La 1 fora a canle máis vista do día de onte.


Mail

Etiquetas: ,


|

9.4.08

Posibilidades 

Detido o conselleiro de urbanismo da parte occidental de Marte por estar implicado nunha trama de corrupción inmobiliaria.

Mail

Etiquetas:


|

5.4.08

Pepepaco ou un eremita na Chaira 

Paseo con el por cabo do río. Como me educaron na escola de costas á natureza teño dificultade para identificar a maioría das árbores pero non hai problema, el que foi pouco a escola indícame e ensíname (iso que son bastante torpe nesta aprendizaxe biolóxico). O paseo é tranquilo e longo, relaxa, por algunhas partes non cheira ben por culpa dalgún residuo furtivo.

Paseo con el por cabo do río e vouno coñecendo mellor e el a min. Cruzámonos con mulleres con chandal en plena "operación bikini", con homes aos que o cardiólogo recomendou pasear e con rapaces que corren escoitando música pensando neles sen disfrutrar do que os rodea.

Paseo con el por cabo do río. Parámonos ao sol morno, descansamos un pouco e continuamos de volta. Creo na potencialidade que ten a paisaxe, xa non só turística nen económica (que tamén) senón humana. O pracer que transmite a convivencia harmónica coa natureza, o pouco que custa e a pouca importancia que lle damos.



Mail

Etiquetas:


|

4.4.08

Proxectos baleiros que hai que encher 

Non paran de dicirnos que a literatura infantil e xuvenil galega goza de moi boa saúde, que é "un sector fundamental para as nosas editoras", que "supón na actualidade un dos piares do mundo editorial tanto en Galicia como no estado", que "editoras coma Kalandraka e Oqo están a conseguir facerse referentes internacionais neses ámbitos", que a Bugallo (Ánxela) fixo acto de presenza na Feira do libro infantil e xuvenil de Boloña...

Apoiándose nisto, aparece o proxecto dunha megabiblioteca infantil e xuvenil que formará parte da Biblioteca Nacional de Galicia dentro dese despropósito sen xeito ningún que é a Cidade da Cultura. ¿Para quen se crea esta biblioteca? ¿Pensan nos rapaces ou pensan nas editoriais?

Os nen@s e a rapazada segue a ler, len moito, máis do que pensamos, pero a través de internet. Agora mesmo estou nunha biblioteca pública escribindo isto, a sá de lectura está baleira e a de computadores está chea (máis que houbera). A Xunta xa pensou nisto é para fomentar a lectura entre os pequechos e a "muchachada" creará unha potente ferramenta virtual "que permita o acceso aos seus fondos desde calquera lugar do mundo. Investigadores e especialistas na materia non terán necesidade de desprazarse a Santiago de Compostela para dispor da información xerada neste Centro." Curiosa forma de fomento da lectura xuvenil, máis dirixida a investigadores que aos propios rapaces, por certo, vemos que ao turismo tampouco o vai favorecer porque a estes especialistas non lles fará falla nin visitar Santiago.

Podémoslle botar a maquillaxe que queiramos ("terá como principal obxectivo o estudo, a difusión e a promoción de libros para nenas e nenos e xoves procedentes das linguas e culturas minoritarias do mundo". "Será o segundo centro internacional que o IBBY pon en funcionamento no mundo, despois do fundado en 1985 en Oslo, dedicado a libros para nenas e nenos e xoves con discapacidades" ) pero Compostela non parece ser o lugar ideal para levar a cabo esta idea: Unha cidade cunha dimensión media (tirando a pequena) que anda polos 100.000 habitantes, que conta xa cunha completa rede de bibliotecas (como a "recén inaugurada" biblioteca pública de Xoán XXIII proxectada para conter 60000 volumes) e que é a capital dun país envellecido cunha taxa de natalidade que chegou a estar entre as máis baixas do mundo.

Como sucede en moitos dos proxectos culturais feitos en España o contexto pouco importa. A prioridade e encher as moles baleiras, case feitas antes de ser pensadas (o mesmo pasou cos incios do Centro Galego de Arte Contemporánea) que se custou moito facelas máis vai a custar mantelas.

Mail

Etiquetas: ,


|

3.4.08

A memoria persiste 

Para o noso autoengano e como medio de supervivencia distorsionamos como a néboa todo aquelo que nos fixo sentir incómodos. Algúns destes feitos voltan a nos como manchas borrosas ou simplemente xa non regresan nunca porque son condeados á máis absoluta escuridade. Parece que esquecemos pero non é así porque este pasado nunca deixa de berrar, outra cousa é que non queiramos oílo.

Mail

Etiquetas:


|

2.4.08

Pensar de cine a través doutros (Extractos das lecturas de Pedro A. Rodríguez) 



"La primera y única vez que se presentó Shoah en un cine de Madrid, unos fascistas castellanos con camisa negra y brazaletes con la cruz gamada instalaron sus tenderetes delante de la entrada y repartieron la peor propaganda negacionista bajo los ojos plácidos de la policía, que se negó a intervenir: no había recibido órdenes para hacerlo. ¡Así era la libertad en la joven democracia española! Al día siguiente, durante la proyección de la segunda parte de la película, un aviso de bomba puso fin a su carrera madrileña: esta vez sí, la policía intervino con diligencia para evacuar la sala. Más adelante, de manera escandalosa, la televisión nacional española programó Shoah a la una y media de la madrugada, lo que es una auténtica censura. No sirvió de nada que yo interviniera ante las máximas autoridades culturales para intentar obtener una segunda proyección: me replicaron que la televisión tenía plena libertad en materia de elecciones y de programaciones".

Texto de Claude Lanzmann, director de Shoah, recogido en TORNER, C.: Shoah. Cavar con la mirada, Gedisa, Barcelona, 2005.

Mail

Etiquetas:


|

1.4.08

PERIFÉRICOS infiltrado 

Teño que ser xusta: moi eficientes esta xente de OPTENET. Onte envieilles unha queixa e hoxe xa tiña a contestación no meu mail.

"Estimado Cliente:
La página de Internet a la que deseaba acceder, http://perifericos.blogspot.com/, ha sido revisada y reclasificada. Le agradecemos su colaboración. Si usted tiene acceso a la categoría actual de dicha página, dispondrá de acceso a la misma en breve. No olvide borrar la memoria caché del navegador antes de intentar acceder a la página. Si su navegador es Explorer puede hacerlo en Herramientas, escoja Opciones de Internet y pulse en Eliminar archivos. Rogamos disculpe las molestias.
Le saluda atentamente,
Centro de Atención al ClienteOptenet"

Tras onte cagarme matizadamente neles, hoxe PERIFÉRICOS volta a estar "infiltrado"
Mail

Etiquetas: ,


|

This page is powered by Blogger. Isn't yours? Creative Commons License