PERIFÉRICOS

Hoxe, nunha biblioteca pública, na que os que estabamos utilizando os ordenadores eramos todos maiores de idade, tívenme que enfrontar ao filtro de OPTENET (non lle penso poñer un link). Non me deixaba entrar nas páxinas para consultar as audiencias televisivas e o que é peor non me deixaba entrar en PERIFÉRICOS porque esta bitácora tamén estaba "filtrada"

A cousa calmouse cando o conductor do autobús abriu por fin as portas. Suspiro xeral e a rapazada para fóra a liarse petas coa seguridade de que a Garda Civil de Tráfico nunca ven cando se lle necesita.

O novo bus tardou media hora e a butaca que me tocou en sorte (por mala sorte) estaba vomitada. Pedín permiso para que me deixaran cambiar e non houbo ningún problema (so fodería).

O novo responsable da empresa intentou darnos unha explicación utilizando o micro do vehículo pero non puido facelo porque o obsoleto instrumento se acoplaba facendo un pitido agudamente infernal, así que que optou por facelo a capella.

O ALSA procedencia Madrid destino Lugo seguíu o seu camiño sin sobresaltos e chegou á cidade das murallas cunha hora de retraso.

Mail

O ALSA procedencia Madrid destino Lugo no que ía parouse no medio da A6 por culpa dun fallo eléctrico (cousas que pasan). O conductor do bus chamou para que mandasen outro vehículo e tres señoras sudamericanas comezáronse a queixar da calor que ía. Non era para tanto pero a inquedanza se contaxiou e pronto toda a xente empezou a increpar ao conductor para que abrira a porta e deixara que entrase o aire. O buseiro facíase o xordo e eu xa me temía que a cousa derivaría nunha parodia buseira (¿Sería un novo xénero cinematográfico?) de El ángel exterminador.

A antiviaxe de Buñuel ás Hurdes

En contraposición co ton das reportaxes que cubrían as viaxes oficiais de Alfonso XIII (como a filmada por Armand Pou en 1922 a propósito da súa visita a esta rexión extremeña) e case como resposta directa a unha reportaxe fotográfica que aparecera na revista Estampa no ano 1929 (que o propio Buñuel coñecia de primeira man) nace este documental “antiturístico” de Las Hurdes no que o director aragonés nos amosa o envés da propaganda oficial. Para iso nos ensina de xeito descarnado a “outra realidade” (este mesmo espírito xerara anos atrás o movemento surrealista).

Sorprendeume chegar ao compostelán piso dun amigo e ver colgado na parede o mapa de Europa que eu lle dera xusto despois de remata-la miña estadía universitaria nesa cidade. Nese mapa estaban marcados con boliñas de "blu tack" as cidades por onde andivo viaxando (que por certo son bastantes). Ese mesmo é o sentido de Itinerarios Periféricos, deixar constancia dos lugares por onde estiven e por onde estou. É certo que non están todos os que foron pero si que foron todos os que están. E sobre o que me preguntaba ela, sobre se eu pensaba que isto tiña algún interese para a xente, estou seguro de que non.

Hai anotacións que nacen da necesidade de ser escritas máis que da necesidade de ser lidas. Así que, agardo que se me permitan istos solipsismos ocasionais nunha bitácora xa de por si bastante solipsista.

...Compostela, Lamas...

“La primera obra maestra del cine documental español fue Las Hurdes-Tierra sin pan (1932), un “ensayo de geografía humana” de Luis Buñuel que constituye un original cruce entre cine etnográfico, de denuncia social y provocación surrealista. Prohibido por el gobierno Lerroux, fue sonorizado por Buñuel en París en 1937 con los mismos texto y música utilizados al presentarse el Cine-Studio Imagen de Madrid”.

Non é o mellor xeito de vela pero na bitácora de Cine Rebelde tedes compilados do Youtube os diferentes fragmentos do documental de Resnais Noite e Néboa con subtítulos en castelán (esta é a dirección)

Con ese collage irónico de "reguetones" que é o Chiki Chiki o freak gañou ao pink power nunhas candidaturas de Eurovisión pensadas para os "raros" . O máis interesante de Rodolfo Chikilicuatre é o seu proceso de construcción que evidencia como se pode conseguir todo un hit máis social que musical cunha boa campaña mediática (apoio incondicional de La Sexta incluído) na que o humor foi o punto clave. Persoalmente prefería a La Casa Azul (que quedaron terceiros), aquí vos deixo a súa actuación na gala especial de TVE "Salvemos EUROVISION".

No camiño de volta a Xetafe viña pensando que co tempo que me paso no bus este medio ben merecería unha etiqueta propia: Pepepaco ou un eremita no bus.

Como pasou nas últimas eleccións autónomicas estas xerais tamén me pillaron nun bus. No 2005 fora nun Arriva rumbo Santiago e desta vez ía nun Alsa rumbo Madrid no que o conductor levaba a radio tan baixiña que apenas se escoitaba e iso que eu ía detrás del, en primeira liña por imposición numérica, nun lugar un pouco incómodo polo contacto visual directo que se ten das imprudencias do "buseiro" e xa se sabe que na ignorancia está a felicidade (por iso prefiro sentarme sempre nas filas do medio).

Na pantalla tiña posto un postpeplum de serie B, así que os móbiles eran o principal medio de información. Non sei ao que se dedicaba a compañeira da "butaca" do carón que recibía constantes chamadas que a informaban do resultado. Dela soamente sei que votara a Zapatero, que era menor de trinta anos e que andaba buscando un piso pola zoa de León para mercalo co mozo ("Tenemos que mirar en los embargos de los bancos porque ahora me han dicho que hay muchos y están muy baratos").

Eu tamén recibín algunha chamada ao móbil dende á miña casa onde as eleccións sempre se viviron con especial intensidade. Agora non ten tanto chiste pola rapidez do escrutinio pero antes quedabámonos ata moi tarde pendentes da tele. As previsións eran moi xenerosas co PSOE, escasas co PP (comparándoas co resultado final) e falaban de que o BNG bailaba entre un e dous escanos (finalmente acadou dous escanos e subíu en porcentaxe de voto en todas as provincias galegas).

Un gran silencio bordea o teu abismo e a túa noite e as túas tebras. Unha idea queda engaiolada na túa cabeza e aínda que o intentas non podes fuxir dela. Errante, xeneticamente infeliz pero hai luz todavía.

Cuestións ornamentais do 2º debate ZP-RJ

Así editorializaba o Financial Times o 2 de marzo

Está é a famosa primeira pregunta de Rajoy.

Mail

Despois de que a vella Marina D´Or quedara como unha nova Atlántida. O complexo turístico trasládase a recén inaugurada praia de Cuenca.

.

¡Americanos os recibimos con alegría! No mes pasado América (continente) superou a Europa en número de vistantes. Durante este período Bogotá convertiuse no epicentro mundial de internautas que entraron nesta bitácora.

PERIFÉRICOS mantense no ranking de Technorati pero baixa no de Alianzo ao número 154 de blogs galegos e descende ao 25 no de bitácoras en galego.