28.2.07

O incrible mundo de Borjamari 

Bueno, como hace baztante tiempo que no ezcribo oz pongo en antecedentez:

1.- Al final los Reyez Magoz me han traído de regalo un p... traje de Zara (zeguro que con ezto de que gobierna ZP ya han conzeguido loz papelez y lez da igual lo de hacer zu trabajo bien).

2.- ¿A quién ze le ocurre hacer una fiezta en plenoz examenez? Puez, a quien va a zer, a laz prometedoraz juventudez de mi partido. Aprovechándoze de que estoy volcado en hacer "carrera política" terminaron por líarme y acabé eztando en el comité organizador de la dichoza party. O zea, que de loz ezamenez mejor ni hablamoz. Total, ¡Qué máz da nueve añoz o diez!.

3.- Converzación-tipo de la fiezta:
Ella: ¡Me encanta tu traje! Es de Hugo ¿No?
Yo: No ez de Hugo, ez mío. (No le he mentido).
Ella: Jijiji, jojojo. Mira que sois simpáticos los gallegos.
Yo: ¡Uy! Zuperzimpáticoz. (¿Como habrá notado que zoy gallego? ¿Tendré acento?)

Mail

Etiquetas:


|

27.2.07

Pepepaco ou un eremita en Xetafe 

Nin os versos de Rosalía, nin os textos políticos de Castelao, nin a pintura de Laxeiro, nin os filmes de Chano Piñeiro, nin os libros de historia de Villares, nin a roupa de Florentino-Pernas-Verino-Domínguez, nin a música popular, nin tan siquera a lingua... O maior vínculo identitario que ten o galego de diáspora coa terra é a gastronomía. Por iso, nestas datas de post-antroido, despois dunha viaxe express a Galicia vimos cargados de filloas.

Mail

Etiquetas:


|

26.2.07

Artigos de crítica ética-estética ou un aspirante a snob atrapado no sentido común por Isaac Marcel 

Índice de películas vistas no 2007


8.- 14/01/07 ALLEN, W.: Desmontando a Harry, 1997. Dobrada. DVD en Tv. 23:40. Xetafe (salón).

9.- 15/01/07 SCOTT, R.: Los Duelistas, 1977. Dobrada. DVD en Tv. 15:15. 1h36´. Xetafe (salón).

10.- 17/01/07 Von TRIER, L.: Bailar en la oscuridad, 2000. V.O.S.E. DVD en Tv. 22:50. 139´. Xetafe (salón).

11.- 20/01/07 TYKWER,T.: Corre Lola Corre, 1998. Dobrada. DVD en Ordenador. 22:30. 1h16´. Xetafe (salón).

12.- 21/01/07 De La IGLESIA, A.: Crimen Ferpecto, 2003. V.O.E. TVE1. Tv. 21:55. Xetafe (salón).

13.- 13/02/07 GYBSON, M.: Apocalypto, 2006. V.O.S.E. Cines Parquesur (Leganés). 19:00.

14.- 13/02/07 PALACIO, M.: Picasso y sus mujeres, 2003. V.O.E. DVD en Tv. 23:00. 60´. Salón (Xetafe)

Mail

Etiquetas:


|

Itinerarios PERIFÉRICOS 

Xetafe-Madrid-Lugo-Vilalba-Alto de Xestoso-Vilalba-Madrid-Xetafe

Mail

Etiquetas:


|

23.2.07

Lugar de paso... 

Descubro con gusto que Compostela regresa á crítica de arte. Por el entérome que o Centro Galego de Arte Contemporánea (CGAC) por fin rematou as obras da súa web (¿Tanto tempo para isto?).

Sir austin powers envíame unha dirección web onde podedes ver o vídeo da obra colgada en ARCO feita por nenos (atención ás reflexións da xente).

Non sei se colguei xa está ligazón. Pero para os que esteades interesados na relación arte/novas tecnoloxías podedes descargarvos gratuitamente o libro El tercer umbral de José Luis Brea.

Mail

Etiquetas: ,


|

22.2.07

Bloguería, bloguería... 

D.- Significamos unha especial habilidade para realizar unha acción engadindo "de cine".

E.- PERIFÉRICOS máis que un blogue axenérico e un blogue interxenérico no que conviven personaxes tan diversos como Isaac Marcel, María Xosé ou Borjamari (por certo ¿Que será de Borjamari?) porque a nosa identidade é única e múltiple.

C.- Hai otros blogs que se adscriben a un xénero. Na sección Escribir de cine agrupei catro blogs que teñen no seu punto de mira a arte cinematográfica.

I.- Tanto Memoria de Bolboreta como Sir Austin Powers realizan as súas reflexións tomando o filme como punto de partida. A obra sírvelles como texto para elaborar o seu discurso.

N.-Dani Lebowski da unha visión máis interna e biográfica: viaxes, rodaxes, curtas propias, referencias a autores novos....

E.- Por último, Alex de la Iglesia tamén ten un blogue propio (chámase Blasfemando en el Vórtice del Universo) nel conta que tal lle vai na súa última rodaxe.

Na columna de ligazóns da dereita podedes acceder a todos estes blogues (non puxen links na anotación porque non funciona ben este teclado). Agardo que disfrutedes destas lecturas.
Mail

Etiquetas:


|

21.2.07

Artigos de crítica ético-estética ou un aspirante a snob atrapado no sentido común 

A propósito dos comentarios feitos antonte...

EUSONEU escribiu que: Oe, viches en Arco algunha obra que exhibiran antes na Chocolateria? Digocho porque na tele botaron imaxes dunhas caixas e pensei que quizáis esas caixas foran as famosas caixas que provocaron unha polémica. Tal vez non o son, pero quedoume a dúbida.

En Arco había obras de artistas que expuxeron na Chocolataría (Bechara, Antía Moure, moitas de Opie...). As instalacións das "caixas baleiras" do ex-espazo artístico compostelán eran de Suso Fandiño. Eu o que vin del en Arco estaba na galería viguesa Ad Hoc e era un vídeo e algunha obra gráfica reinterpretacionista cun "toque Lichtenstein 2.0" (versión actualizada, parca en cores e protagonizada por adolescentes irónicamente trascendentes que falan en inglés).
Podes ver algunhas destas obras http://sfandino.blogspot.com

Mail

Etiquetas: ,


|

20.2.07

Artigos de crítica ética-estética ou un aspirante a snob atrapado no sentido común por Isaac Marcel 

A propósito dos comentarios de onte...

Mendinho escribiu que: "Pois iso que non viches o video en YouTube dos graciosos que meteron un cadro pintado por nenos de tres anos e algún crítico atreveuse a dicir que era unha obra magnífica onde se notaba claramente a represión sexual do artista (?)".

O Buscador, programa de Telecinco colgou en ARCO un cadro feito por uns nenos de gardería e logo recolleu as impresións que a xente tiña sobre esta obra e o seu prezo (12000 euros). A unhas señoras o valor económico lles parecía moi ben porque dicían que a arte non tiña prezo, un home falaba de que seguramente se trataba dun artista cunha gran vida interior, para outro home (máis maior) a obra expresaba a represión sexual.

Cando a obra se convirte nunha experiencia intelectual na que se busca unha resposta sentimental prescindindo para elo de calquera referente o diálogo que establece co espectador é algo suxetivo e aberto. O erro destas interpretacións está unicamente en ter en conta o que sinte o artista sobre o que sinto eu. ¿Que sinto eu -espectador- diante deste cadro?.

Como todo produto as obras dos artistas tamén funcionan como "marcas" ¿Por que levo uns tenis Nike se probablemente unhas zapatillas de menor custo económico me farían mesmo servizo? Dúas lentes ca mesma calidade e deseño teñen un prezo diferente simplemente polo feito de que se imprima nelas Ray Ban. Pois coa obra artística pasa o mesmo. Se ese cadro feito por pícaros de gardería estivese firmado por algún artista recoñecido multiplicaría o seu valor. Isto non é exclusivo da arte, o mesmo pasa no supermercado que temos en fronte de casa.

Por estas contradiccións non podemos xulgar o valor dunha creación simplemente polas formas. O texto non é suficiente, non nos da todas as claves para interpretalo e aí é onde entra o contexto.


Mail

Etiquetas: ,


|

19.2.07

Artigos de crítica ética-estética ou un aspirante a snob atrapado no sentido común por Isaac Marcel 

Arco. Impresións.

ARCO está chea de estudiantes de historia da arte e de belas artes que buscan metafísicas, de licenciados en historia da arte e en belas artes que buscan traballo, de artistas novos (e non tan novos) que pululan polos pasillos para subir o seu caché, de xente que vai porque mola moito contar que foi a ARCO, de críticos e de galeristas en plan "entente cordiale" convivindo en relación simbiótica (todo sexa polo negocio), de lentes de pasta, pantalóns de cadros e "converses all star". En ARCO fálase en inglés e bastante en portugués (non so galeristas senón tamén visitantes), exponse nese idioma global que é o dollar/euro e constrúese unha mastodóntica estructura de stands cheos, en moitas ocasións, de propostas repetitivas.

Mail

Etiquetas: ,


|

18.2.07

Artigos de crítica ética-estética ou un aspirante a snob atrapado no sentido común 

ARCO para principiantes

1º.- Se tes pensado pasar en ARCO todo o día o mellor é que prepares un tupper ou un bocata na casa e que ademáis leves algo de beber. Os prezos das cafeterías do IFEMA non son baratos.

2º.- Vai cómod@. Nada de postureo. ARCO da moito que patear.

3º.- Se eres estudante lémbrate de levar o carnet de estudante e o D.N.I (son dez euros menos).

4º.- Se chegas en CERCANÍAS a Madrid podes cambiarte de liñá en Atocha e continúar en tren ata Nuevos Ministerios. Alí pilla a liña 8 de Metro dirección Barajas e baixate en Campo de las Naciones.

5º.- A entrada para estudante vale 20 Euros a entrada que non é reducida vale 30.

6º.- Se che interesa pillar o catálogo (non é máis que unha especie de "memoria" das galerías que participaron) págao xunto coa entrada e terás desconto.

7º.- Aínda que teñas o ticket non recollas o catálogo ata que te vaias. Son dous libracos que pesan de carallo.

8º.- Se o que che gusta de verdade é a arte que se está facendo agora comeza o teu percorrido polo pavillón 9.

9º.- É imposible ver ARCO nun so día. Non te agobies. Selecciona e disfruta.

10º.- Píllate un plano (gratuito). Servirache para orientarte.

Mail

Etiquetas: ,


|

14.2.07

Artigos de crítica ética-estética ou un aspirante a snob atrapado no sentido común por Isaac Marcel 

Proposta metodolóxica de análise dunha obra artística

1.- TEXTO: Aspectos internos da obra.

2.- CONTEXTO: Aspectos externos da obra que teñan relación con esta.

3.- INTERPRETACIÓN: Diálogo persoal que se establece coa obra.

Mail

Etiquetas:


|

13.2.07

Pepaco ou un eremita en Xetafe 

Sobre o texto de onte dúas apreciacións:

1.- Máis que dunha relación Universidad Carlos III-PSOE o texto nace como un apoio a un profesor desta institución (teño entendido que Pérez Tremps é catedrático aquí).
2.- Por todo o demáis o comentario de onte de EUSONEU é moi interesante:
Tenia constancia de la afinidad de la Universidad Carlos III de Madrid al PSOE, pero este comunicado lo pone en evidencia. El departamento de Constitucional más que apoyar a un jurista lo que hace es meterse en un juego político en el que no tiene nada que ganar. La recusación no es una deshonra, simplemente es un procedimiento legítimo y sensato para garantizar la neutralidad. Pablo Pérez Tremps elaboró un dictamen a sueldo para la Administración catalana sobre su proyecto de Estatut, motivo más que sobrado para sostener la recusación.La recusación no es un desprestigio para Pérez Tremps. Incluso diría que le conviene, ya que le dispensa de un proceso en el que ocuparía un lugar incómodo en el que su objetividad podría ponerse en duda. A Pérez Tremps no hace falta que le apoyen porque no se ha puesto en cuestión su valía profesional ni sus conocimientos. Si decide dimitir-aunque está en su derecho de hacerlo- podría interpretarse que le avergüenza la recusación. Por no decir que un mal pensado podría sospechar que han sido presiones políticas las que le empujaron a hacerlo. Al Gobierno socialista le vendría perfecto que Pérez Tremps dimitiera y se pusiera en su lugar otro magistrado proclive a aceptar el Estatuto de Cataluña. No obstante, no sé si en el caso de que dimitiera, otro ocuparía su lugar en la votación o su puesto quedaría vacante

Etiquetas:


|

12.2.07

Pepepaco ou un eremita en Xetafe 

Sorpréndeme que na páxina web de inicio da universidade aparece un comunicado de apoio a Pérez Tremps. O texto di o seguinte:

Comunicado del área de Derecho constitucional, abierto a la firma, en apoyo al profesor y Magistrado Pablo Pérez Tremps

Hoy por hoy, a ningún constitucionalista le cabe duda de que el papel del Tribunal Constitucional en una sociedad democrática es realmente clave para garantizar el respeto a los derechos fundamentales, el ordenado funcionamiento de las instituciones, la adecuada distribución del poder territorial y, sobre todo, el respeto a los dictados constitucionales que son la base común de nuestra convivencia.

Por esa razón hoy nos sumamos en la redacción de estas palabras, lamentando el lugar en el cual, los últimos acontecimientos, están dejando al Tribunal Constitucional español, y a la justicia constitucional de nuestro país.

Nos parece que el Tribunal se hace un flaco favor como institución sucumbiendo a las presiones mediáticas a la hora de resolver en Derecho las controversias, máxime cuando, como resultado, se pone en duda la solvencia e integridad de un magistrado.

Carece de sentido que salga adelante una recusación, sin precedentes en su historia como Tribunal, contra un Magistrado alegando como fundamento de inhabilitación su pericia como jurista y su excelencia como experto en Derecho Constitucional. El conocimiento en profundidad de los temas constitucionales, también territoriales, es justamente la garantía de su mejor enjuiciamiento en Derecho, porque conocer de un asunto no le convierte en parte interesada.

Estamos seguros de que esta decisión desafortunada abre la puerta a que, en cualquier momento, las fuerzas políticas de cualquier signo puedan influir en la composición del Tribunal a su antojo, en la creencia de que ello les granjeará decisiones más favorables.

Sin conocer todavía el Auto que admite su recusación –cuyo análisis en profundidad será realizado en su momento- queremos dejar constancia pública de que el Magistrado Pérez Tremps es un profesional de reconocida competencia, que ha demostrado durante toda su vida profesional una integridad, responsabilidad y rigor académicos indudables. Su conocimiento de la mayoría de los temas que son objeto de análisis por el Tribunal Constitucional le ha hecho merecedor del puesto que ocupa –y en el que se destaca por ser el más prolífico de los magistrados en el último año-. En el desempeño de su cargo como Magistrado ha demostrado que sus posiciones académicas no han influido nunca en sus decisiones como juez. Porque sólo las personas de su nivel intelectual son capaces de comprender y de llevar a la práctica la convicción de que una cosa es la actividad académica y otra la función jurisdiccional.

Queremos pues mostrar nuestro apoyo a este compañero constitucionalista, y lamentar profundamente que el Tribunal haya tomado esta decisión, y que una buena parte de los medios de comunicación le hayan atacado del modo en que lo han hecho, de forma inmerecida, por hacer lo que a todo trabajador se le presupone: cumplir adecuadamente con su deber.

Mail

Etiquetas:


|

8.2.07

Artigos de crítica ético-estética ou un aspirante a snob atrapado no sentido común 

Vivimos na paradóxica situación de ocultar no noso día a día a dor e a morte como se fosen estigmas e de convertilas nun espectáculo mediático cando se trata de xente que pode ser carnaza da prensa mal bautizada do corazón (ainda que a pretensión e a vontade do enfermo/difunto ou da súa familia non sexa esta). Paradoxas do noso mundo sen elipses, no que todo se graba e o que non se exhibe en imaxes en movemento parece que non existe.
Mail

|

5.2.07

Artigos de crítica ética-estética ou un aspirante a snob atrapado no sentido común 

Ao artista actual conviríalle máis estudiar comunicación audiovisual, informática ou filosfía que estudiar belas artes.

Sería ao historiador da arte ao que lle iría ben estudiar belas artes para adquirir os coñecementos técnicos dos que seguramente carece.

Mail

Etiquetas:


|

2.2.07

Artigos de crítica ética-estética ou un aspirante a snob atrapado no sentido común por Isaac Marcel 

O inverno é para a arte e o verán é para a vida.

Mail

Etiquetas:


|

1.2.07

Artigos de crítica ética-estética ou un aspirante a snob atrapado no sentido común por Isaac Marcel 

Saíu na prensa local de Xetafe que o concello quería adquirir unha colección de arte valorada en 60 millóns de euros. Ao ler sesenta millóns de euros pensei que se trataba dun erro, pero non, efectivamente estamos a falar do que antes eran 10.000 millóns de pesetas. A colección pertence a De Mora Granados Family Collection, S.L. (na que hai obras de Botero, Miró, Barceló...) e a súa adquisición estaría enmarcada dentro da creación dun futuro museo de arte contemporánea (tendo o Reína Sofía a quince minutos en Cercanías dende a estación de Getafe Centro). Pode resultar paradóxico que eu me poña en contra desta adquisición, penso que hai que gastar en cultura pero non despilfarrar. Ademáis estamos ante un modelo no que probablemente non hai proxecto museolóxico previo, é dicir, unha vez adquiridas as obras que facemos con elas. Hai que exhibilas, mantelas, conservalas.... O proxecto soa a refrito e o que sobra en España son contedores de arte, edificios que xorden sen un proxecto previo serio. Primeiro facemos o edificio e logo pensamos que facer con el.

Mail

Etiquetas:


|

This page is powered by Blogger. Isn't yours? Creative Commons License