PERIFÉRICOS

Canto máis coñezo os artistas máis penso que Kant tiña razón, que a ética e a estética son efectivamente eidos diferentes, que hai algún cabrón que pode facer obras artísticas fantásticas e que detrás dunha gran obra non sempre hai unha gran muller ou un gran home.

Pero a pesar da miña experencia, a pesar do que me dicta a razón, hai algo dentro de min que se segue resistindo a crer iso, que continua pensando que detrás dos grandes, dos verdadeiramente grandes, sempre hai unha gran persoa.

Serei un estúpido idealista ou simplemente un total ignorante do mundo artístico?