PERIFÉRICOS

Hai tempo meu pai me dixo que me estaba aburguesando. Quitando o que teña a frase de retórica tardosetenteira e sendo consciente de que non se refire ao meu abandono adolescente da ortodoxia revolucianaria, levo buscando tempo sinais de este aburguesamento. Onte confirmei un: o meu gusto cinematográfico. Cando vin El último Samurai terminei chorando como colofón á empatía que xerou en min esa historia. Probablemente se a vise hai catro ou cinco anos pasaría todo o rarto retorcéndome na butaca pensando: vaia bodrio de peli. Onte pasou algo semellante que confirma esta egotendencia, aínda a risco de que tódolos membros dos departamentos de historia antiga e filoloxía clásica me quera fusilar, teño que dicir que disfrutei vendo Troia. Eu que tanto defendo as historias do cotidiano, as pequenas cousas, a humilde beleza e a beleza humilde resulta que agora son un aficcioado das superproduccións. Buff!!! ¿madurez ou aburguesamento?