PERIFÉRICOS

O meu paraugas sigue sobrevivindo e hoxe está descansando porque en Santiago brilla un tímido sol románico. O meu paraugas é deses paraugas barateiros (seis euros) que se venden de oferta nas pequenas tendas da zona vella. É un paraugas elegante, vello e triste, que ademáis ten a peculiaridade (xa estamos co feito diferencial) de ser un dos poucos paraugas que se oxida coa auga. Por agora vai cumplindo, que non é pouco, pero me imaxino que o acabarei substituíndo por un paraugas metrosexual, con varilla dobre e cores chillóns (aínda que penso que as cores chillóns non combinan moi ben co granito mollado).