PERIFÉRICOS

Chove en Compostela e as cunetas énchense de paraugas rotos rexeitados pola súa incompetencia. Un día decidimos coller un bus ao azar e baixarnos na súa derradeira parada. O bus deixounos en Choupana (ou era Boisaca?), e alí paramos no medio da nada. Tan pronto nos baixamos comezou a chover como había anos que non chovía en Santiago, e nolos dous alí esperando que pasara un bus que nos levase de volta cara casa. Chovía e ía vento, tanto vento, tanto vento, que o paraugas no que nos resgardabamos partiu á metade (literalmente), así que aí estabamos nós mollados coma pitos esperando sen marquesina un bus que non chegaba. Nese intre fomos felices, no medio da nada.