17.7.04
Pousando a miña mirada indiscreta en ti, ménade do século XXI.
Onte non houbo "posts" impediumo a itinerancia periférica: Miño - A Coruña - Compostela - O Grove - A Toxa -Vilalba.
TERCEIRO DÍA DE BÚSQUEDA DE PISO PARA ESTUDIANTES EN COMPOSTELA (E PENSABA QUE O SEGUNDO DÍA ERA A PARTE FINAL ILUSO DE MIN)
Brutal pateada como exercizo de demostración práctica para que as proxenitoras se convencesen de que o inmueble elixido polos seus fillos era a "opción menos mala" e posterior depósito da fianza.
¿CONTINUARÁ? (desexo persoal: espero que non)
Por certo CIBERNÉTICAS FELICITACIÓNS polo teu aniversario compañeiro de piso.
O concerto de Lou Reed de onte (que tivo unhas inxustísimas críticas negativas na prensa) devolveume á Nova York dos beats, de Warholl, de Rauschenberg e do TAD.
É certo, doenme facer está comparación tan ao modo do PAÍS DE LAS TENTACIONES, pero sen a VELVET non habería The Strokes.
The Cure seguen sendo unha fotografía dos oitenta. Unha volta a través dos seus teclados ao paraíso perdido.
Nunca escriberei o suficiente sobre a sensación de armonía que sinto ao mirar o mar.
Nen o País Semanal pode descubrirnos o significado que agochan os "perfiles prebrutalistas" (sic) dos cilindros de Santa Clara.
|
Onte non houbo "posts" impediumo a itinerancia periférica: Miño - A Coruña - Compostela - O Grove - A Toxa -Vilalba.
TERCEIRO DÍA DE BÚSQUEDA DE PISO PARA ESTUDIANTES EN COMPOSTELA (E PENSABA QUE O SEGUNDO DÍA ERA A PARTE FINAL ILUSO DE MIN)
Brutal pateada como exercizo de demostración práctica para que as proxenitoras se convencesen de que o inmueble elixido polos seus fillos era a "opción menos mala" e posterior depósito da fianza.
¿CONTINUARÁ? (desexo persoal: espero que non)
Por certo CIBERNÉTICAS FELICITACIÓNS polo teu aniversario compañeiro de piso.
O concerto de Lou Reed de onte (que tivo unhas inxustísimas críticas negativas na prensa) devolveume á Nova York dos beats, de Warholl, de Rauschenberg e do TAD.
É certo, doenme facer está comparación tan ao modo do PAÍS DE LAS TENTACIONES, pero sen a VELVET non habería The Strokes.
The Cure seguen sendo unha fotografía dos oitenta. Unha volta a través dos seus teclados ao paraíso perdido.
Nunca escriberei o suficiente sobre a sensación de armonía que sinto ao mirar o mar.
Nen o País Semanal pode descubrirnos o significado que agochan os "perfiles prebrutalistas" (sic) dos cilindros de Santa Clara.
Comments:
Publicar un comentario
